2e Paasdag Maandag 2 April '45 begon de
beschieting met granaten. Ik zou die dag
naar Rheden, maar het was niet mogelijk
van huis te gaan. 's Middags was het rustig
en ging ik nog, maar 's avonds 6 uur terug
was de beschieting zo erg, dat ik de weg
niet over kon en naar Rheden terug ging.
Gelukkig was het 7 uur rustig en kon ik
naar huis gaan.
Dinsdag 3 April tot Donderdag 5 April werkte
ik weer op kantoor, maar toen zijn we er
letterlijk uitgeschoten. We waren nog boven
toen de handgranatenregen begon. Wij
gauw naar de schuilkelderEen ondergrondse schuilplaats tegen luchtaanvallen..Toen het
wat stil was hebben we alles opgeruimd
Maar voor we de schuilkelder weer konden
bereiken hebben we nog op de grond gelegen.
Het was ontzettend gevaarlijk! Zodra moge-
lijk ging ik naar huis en verder was ons
tehuis de kelder, waar we met 20 man
huisden. Twee gezinnen van verbrande
huizen, wij en 5 Duitsers die er een
telefoonpost hadden. Dat bracht ons in ge-
vaar. Ons huis werd telkens zwaar getroffen.
Het is ontzettend hecht gebouwd, met
zware binnenmuren, maar het moest
zwichten. De laatste nacht hebben de Duitsers
het seinen gestaakt anders was ook de
kelder er aangegaan. Half 6 moesten ze
vertrekken en half 8 waren de TommiesZo werden de Engelse soldaten in het algemeen genoemd. Oorspronkelijk werd hiermee de Brit Tommy Atkins, een soort G.I. Joe, bedoeld. De uitdrukking stamt uit de Eerste Wereldoorlog.
in de straat. De Duitsers hadden voor
hen een paar dagen te voren vele mooie