Op ´t laatst begonnen de Canadezen
ons te kennen. De meisjes met de
witte banden en de rode bussen.
Op de brug bij ons stond ook één, maar
deze die op z´n hoede was liep kalm
voor onze neus langs naar de overkant.
PopBuurmeisje en beste vriendin van To. Haar echte naam was Bottje Posma. en ik hadden hem door en liepen
ongestoord voorbij, toen we daarna
lachend omkeken kon hij zich
niet meer goed houden. Hij salueerde
lachend terug!
Sommige Canadezen waren dan ook
wel 4 maal aangehouden!
´s Morgens had ik ook al wat van
een Canadees gekregen: 'For the Dutch
Red Cross´.
´Ah, you speak English´ was
z´n uitroep toen ik het hem vroeg.
Nadat hij eerst goed gekeken had of
het geen Belgisch geld was kreeg ik
ook van hem een gift.
Hij vertelde mij dat hij het zo
leuk vond dat alle mensen hem
´coffee´ aanboden.
Van 12 tot 3 was hier weer alles
afgezet. Duizenden Duitsers komen hier
per voet langs. Idem passeren er
weer Rode kruisauto´s, paard en
wagens en vrachtauto´s volgeladen
met Duitse krijgsgevangenenDe personen die tijdens de strijd door de tegenpartij gevangen zijn genomen..